Krijg grip op je WIA-kosten;

met WIA Specialist kom je er wel.

Terminologie

Als een (ex-)medewerker na langdurig ziek te zijn geweest, vervolgens een WIA-uitkering aanvraagt, komt er veel op de werkgever af.

Je krijgt dan te maken met verschillende verplichtingen en allerlei begrippen en afkortingen. Hieronder leggen wij de vaakst voorkomende termen voor je uit.

De Wet Werk en inkomen naar arbeidsvermogen (WIA) is opvolger op de Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering (WAO). Uitgangspunt van deze wet is dat werken lonend is. Iedere euro die een werknemer verdient naast zijn uitkering, komt de werknemer ten goede. Een WIA-beoordeling kan de volgende uitkomsten opleveren:

  • 35% loonverlies; niet gerechtigd voor de WIA.
  • WGA 35-80% loonverlies; werknemer is gedeeltelijk arbeidsgeschikt en heeft recht op een WGA-uitkering (Regeling
    Werkhervatting gedeeltelijk arbeidsgeschikten).
  • WGA 80-100%; werknemer is volledig maar niet duurzaam arbeidsongeschikt; er is meer dan geringe kans op herstel (of
    personen die wel kunnen werken maar een loonverlies hebben van 80% of meer).
  • IVA: Inkomensvoorziening volledig arbeidsongeschikten; werknemer is volledig en duurzaam arbeidsongeschikt.

De Regeling Werkhervatting gedeeltelijk arbeidsgeschikten (WGA) is bedoeld voor werknemers die gedeeltelijk of tijdelijk arbeidsongeschikt zijn. Uitgangspunt is dat de werknemer zo veel mogelijk blijft werken. De WGA-uitkering wordt verstrekt op grond van de WIA, en uitbetaald door het Uitvoeringsinstituut Werknemersverzekeringen (UWV).

De werkgever betaalt als eigenrisicodrager WGA (ERD WGA) tien jaar lang de uitkeringslast van de (ex)werknemer die een WGA-uitkering heeft toegekend gekregen. Indien de werkgever geen eigenrisicodrager WGA is, betaalt deze de uitkeringslast middels een gedifferentieerde premie aan UWV.

De Regeling Inkomensvoorziening volledig en duurzaam arbeidsongeschikten (IVA) maakt deel uit van de WIA en beschermt volledig en duurzaam arbeidsongeschikte werknemers en personen in de Werkloosheidswet (WW) tegen inkomstenverlies als gevolg van ziekte of gebrek.
De IVA-uitkering bedraagt 75% van het laatstverdiende salaris. Er geldt wel een maximumdagloon. Werknemers en WW-gerechtigden kunnen in beginsel pas na een wachttijd van 2 jaar een IVA-uitkering krijgen. De uitkering kan worden aangevraagd bij het UWV.

De Ziektewet (ZW) is een wet voor zieke werklozen en voor bepaalde groepen werknemers en ambtenaren die door ziekte, ongeval of gebreken niet in staat zijn hun arbeid te verrichten. Dit geldt als hun werkgever niet verplicht is tot loondoorbetaling.
Met betrekking tot de verzekerden financiert de Whk met ingang van 2014 een deel van de uitkeringen voor zieken met een flexibel dienstverband. Hiermee worden uitzendkrachten en mensen met een tijdelijk dienstverband bedoeld.

Arbeidsongeschikt (AO) – geheel of gedeeltelijk – is degene die door ziekte, gebrek, zwangerschap of bevalling niet in staat is om arbeid te verrichten.

De Werkhervattingskas (Whk), waaruit uitkeringen voor WGA’ers en de Ziektewet worden gefinancierd, wordt jaarlijks vastgesteld door UWV. Werkgevers met een premieloonsom groter dan EUR 328.000 (grensbedrag 2018) ontvangen in het laatste kwartaal van ieder jaar een gedifferentieerde premiebeschikking van de Belastingdienst (beschikking Whk), met daarin 3 premiecomponenten.